Positief kritisch over ambtenaren

Gastblog Wassila Hachchi

juli 25th, 2008 Posted in Gastblog, Wassila Hachchi

WassilaWassila wie? hoor ik de nieuwsnozems denken. Voor wie het dus nog niet weet, Wassila Hachchi is in januari van dit jaar tot Jonge Ambtenaar van het Jaar gekozen en werkt voor het Ministerie van EZ. Ze is na Joost de tweede die speciaal voor I ambtenaar een blog heeft geschreven.

Ik ben trouwens benieuwd of ze dat mooie I ambtenaar shirt dat ik haar na haar uitverkiezing heb gegeven al met trots gedragen heeft. Ik zal het haar eens vragen….

Oog van en voor een ambtenaar

Je leest verschillende verhalen als het gaat om ambtenaren. Grof verdeeld zijn er twee soorten verhalen: het verhaal dat de ambtenaar naar beneden haalt (“trage, tegenwerkende, nutteloze ambtenaar”) en het verhaal dat hier fel op reageert (“bureaucratie is er niet bij de overheid”). Laat ik deze verhalen gemakshalve anti- en pro-ambtenaar noemen. En laten we eerlijk zijn, het anti-ambtenaar verhaal horen we veel vaker dan een pro-ambtenaar getint verhaal.

Je vraagt je af waar mijn verhaal naar toe gaat, anti of pro? Vooropgesteld, ik ben iemand die ergens pas een mening over vormt als ik er op z’n minst wat van af weet. Dus enige feitenkennis is aanwezig en vooral eigen ervaringen. Met andere woorden, meepraten met de mond van een ander of blind de mening van anderen overnemen, ligt niet in mijn aard. Ik vorm mijn eigen mening. Ik ben ambtenaar, weliswaar maar 5 jaar, maar ik kan wel zeggen dat ik weet waar ik het over heb als het gaat om ambtenaren en de overheid.

Als Jonge Ambtenaar van het Jaar denken mensen dat ik van het tweede verhaal ben, ontzettend pro-ambtenaar. Immers met die titel ben je ambassadeur van de jonge ambtenaren èn voor de overheid als werkgever. Ja, dat ben ik. Maar ik ben niet pro-ambtenaar. Ik sta voor mijn werk, ben trots op mijn ambtenaarschap en de overheid is voor mij absoluut een aantrekkelijke werkgever. Maar er is ook ruimte voor verbetering binnen de overheid. En hoe sommige collega’s het ambtenaarschap invullen kan zeker verbeterd worden.

Oftewel ik ben van de nuance, nuance in het anti- en pro-ambtenaar verhaal. Sommige mensen pretenderen voor duidelijkheid te kiezen door nuance van tafel te vegen. Dat noem ik je ogen sluiten voor de werkelijkheid. Mijn ogen zijn open en worden steeds meer geopend met elke dag dat ik op deze aardbol rondloop. Mensen denken graag in hokjes: je bent voor of tegen. Geen keuze tussen twee extremen wordt bestempeld als zwakte of is niet te begrijpen. Nou, ik kan je vertellen, ik ben niet zwak en als je echt naar mijn mening luistert dan kan je die best begrijpen. Weg met hokjes, niets anti- òf pro-ambtenaar, maar de middenweg, daar zie ik de werkelijkheid.

Het pro-ambtenaar verhaal daar heb ik oog voor omdat in dit verhaal aandacht is voor de wereld waarin de ambtenaar zijn werk moet doen. Heel kort uitgelegd (anders wordt het een erg lang betoog!) de politiek roept een idee en de ambtenaar werkt dit idee uit tot een succesvol idee. Een idee roepen is mooi, maar het in praktijk brengen is wat anders. De ambtenaar moet bij deze uitwerking rekening houden met verschillende belangen, samenwerken met veel mensen is noodzakelijk, het gaat om belastinggeld dus zal er van alles vastgelegd moeten worden om de boel te kunnen verantwoorden etc. Daar komt nog bij dat de politiek continu in de nek van de ambtenaar hijgt. Dus je kan wel zeggen dat er een zekere spanningsveld is waarin de ambtenaar presteren moet. Door het gevoel van tekort aan respect voor de ambtenaar neigt het pro-ambtenaar verhaal de verbeterpunten voor de ambtenaar en vooral voor de manier van werken binnen de overheid uit het oog te verliezen. En dat is waar mijn nuance om de hoek komt kijken.

Dat brengt me bij het anti-ambtenaar verhaal. Dit verhaal deel ik in zoverre dat ik ook zie dat er sneller en meer resultaatgericht gewerkt kan worden binnen de overheid. Maar dit ligt niet helemaal in handen van de ambtenaar. Juist het totale overheidsplaatje, dus inclusief politiek en alle bijbehorende regels, dient aangepakt te worden als we met z’n allen willen dat alles gesmeerder en beter verloopt. Ik vind het dus wel erg makkelijk om alles op de ambtenaar af te schuiven. Dat is mijn nuance. Ik heb ze vaak horen praten, niet alleen politici maar ook mensen uit mijn directe omgeving, zij die maar al te graag het anti-ambtenaar verhaal ophangen. Mensen die èrg negatief over ambtenaren praten a) weten niet wat een ambtenaar precies doet of b) het zijn gefrustreerde mensen. Vaak zijn het gefrustreerde ex-ambtenaren. Zij die geen verandering hebben willen of kunnen brengen om de ambtenarij te verbeteren, zij die het bijltje erbij neer hebben gegooid.

Begrijp me niet verkeerd, het gaat niet om drastische of grootse veranderingen, ik heb het over kleine veranderingen, je eigen directe werkomgeving kritisch onder de loep nemen en verbeteren. Elke verandering, elke verbetering is er één. En ik geloof dat je als ambtenaar met een positieve inzet, durf en doorzettingsvermogen zeker veranderingen in je eigen werkomgeving kan realiseren.

Kort gezegd, de overheid heeft positief ingestelde, creatieve, daadkrachtige, doorzettende ambtenaren nodig. Mensen die dit niet in huis hebben, raad ik ook aan absoluut geen ambtenaar te worden of hun biezen te pakken als ze al ambtenaar zijn. Zoek dan je roeping elders. Gelukkig zie ik in mijn omgeving veel talent in de ambtenarij rondlopen, dus ik maak me geen zorgen om de toekomst van de ambtenaar. Want zeg nou zelf, werken aan de Nederlandse samenleving is toch het interessantste, het zinvolste en meest dankbare wat je kan doen?

  1. 4 Responses to “Gastblog Wassila Hachchi”

  2. By Joost on mei 24, 2011

    Kut ambtenaren bij de socialedienst

  1. 3 Trackback(s)

  2. feb 24, 2009: I ambtenaar » Blog Archive » Siebren v/d Berg = Jonge Ambtenaar v/h Jaar
  3. mrt 29, 2010: I ambtenaar » Blog Archive » I ambtenaar wordt bekende politicus
  4. aug 29, 2012: I ambtenaar » Blog Archive » Jong talent is broodnodig

Post a Comment