Positief kritisch over ambtenaren

Gastblog Rene Scheffer

november 26th, 2008 Posted in Gastblog

Rene SchefferVerandering van spijs doet eten. Daarom vandaag een gastblog van Rene Scheffer, VK-blogger en mede I ambtenaar. Hopelijk één in een lange reeks.

Over angsten – naar V & D !
Ik werk nu 28 jaar bij een middelgrote gemeenten in het centrum van het land. Vroeger waren mijn angsten het woord te voeren bij de Rechtbank of de Raad van State, de angst een hoger geplaatste vrij van complexen te woord te staan en de angst een zaal toe te spreken. Die angsten zijn inmiddels ruimschoots verdwenen. Een andere angst is echter blijven hangen. Niet dat ik er dagelijks last van heb of dat mijn functioneren beïnvloedt, maar toch. In die 28 jaar heb ik het misschien 10 keer gedaan, gemiddeld om de 3 jaar dus.

En dan bedoel ik natuurlijk niet plassen. Twee weken geleden gebeurde het weer. Ik was die dag met de fiets en het stormde en regende. Naar huis fietsen, 8 minuten heen en terug wat in andere gevallen een uitweg was, ging niet. Het was 12.00 uur en ik had geen zin om met aandrang van achteren een broodje in de kantine te eten. Dan maar gewoon nar de V & D, op 2 minuten fietsen. Ik ga met de roltrap. Het is er rustig en in een minuut is het gebeurd. Ik voel me er vrij en heb geen angst bij hij opendoen van de deur. Winkelende dames uit Zeist, die deren me niet. Ik was rustig de handen fiets terug. Ik loop de gang op met een gezicht alsof ik net een belangrijke bijeenkomst naar mijn hand heb weten te zetten. Fluitend en opgelucht zit ik weer achter mijn bureau.

Soms spreek ik een zaal collega’s toe. Ik moet er niet aan denken dat juist degene die na mij het toilet is gekomen onder mijn gehoor is een dat hij smoest naar zijn buurman “die Scheffer staat wel leuk te oreren, maar IK was na hem op het toilet!”. Men moet mij zien als “die slimme bestuursadviseur” of “die wijze man van de concernstaf”. Het idee alleen al, dat een collega na me komt, ruikt en je half aankijkt en quasi beleefd binnensmonds groet “hoi Scheffer”. Zoiets blijft langer hangen dan een kwalitatief hoogwaardige beleidsnotitie. 

Post a Comment