Positief kritisch over ambtenaren

Foute afscheidrecepties

maart 20th, 2009 Posted in Zelfbevlekking

feestjefoksukAfgelopen dinsdag heb ik het afscheid gevierd van een fijne collega en goede vriendin, die besloten heeft om het werken voor de publieke zaak te verruilen voor het fulltime moederschap. Geen saaie receptie in een muf achterafzaaltje, maar gewoon lekker in het zonnetje op het terras van een plaatselijke horecatent met bier, wijn en Hollandse hapjes. En dat is wel eens anders geweest.

Ik herinner me genoeg genante vertoningen. Groots opgezette recepties waar minder mensen kwamen dan bij de waterschapsverkiezingen, of prachtige afscheidsredes, terwijl ik allang de echte reden van vertrek kende. Vaak ook tenenkrommende speeches van leidinggevenden, die zich een paar minuten van te voren nog door hun secretaresse hebben laten informeren over wie er nu precies afscheid aan het nemen is.

De afscheidslocatie is ook heel bepalend. Ik heb bijzondere locaties bezocht, zoals een fort uit de stelling van A’dam, een tot theater verbouwd oud raadhuis of een showkas. Vaak wordt hier echter afscheid genomen op de zgn. ‘bar vide’, wat niet meer is dan een dode hoek in een verkeersruimte op de tweede verdieping van ons raadhuis. Er bekruipt me daar altijd een gevoel van plaatsvervangende schaamte. Niet alleen voor de collega die afscheid neemt, maar zeker ook voor alle externen die op zijn komen draven. Ondernemers van naam en faam staan daar braaf in het schemerdonker te wachten tot ze hun niet te goedkope, niet te dure fles wijn in kistje aan kunnen bieden, terwijl het halve gemeentehuis zich door de receptiegangers heen een weg naar de uitgang baant (want 17:00 geweest).

Bij de bar vide is alles ook zelfbediening. Qua drank best handig, omdat je zelf dan ongegeneerd wijn bij kan schenken. Helaas zijn de hapjes ook allemaal al van te voren klaargezet door de catering, die daarna met de noorderzon in vertrokken. Voor kaas en worst natuurlijk geen probleem, maar je kunt je voorstellen welke uitwerking een half uur onverwarmd en luchtdicht liggen heeft op een gemiddeld bittergarnituurtje of gefrituurde garnaaltjes of vlammetjes.

En wat is een afscheid zonder cadeaus? Hoe langer je bij ‘de zaak’ bent, hoe hoger het te besteden bedrag. Afgelopen dinsdag mocht ik een cadeau van € 125,- overhandigen. Op zich best ok, maar als je beseft dat mijn collega daar ongeveer 2500 dagen voor gewerkt heeft, dan wordt dat toch wel even in perspectief geplaatst. Eerlijkheidshalve moet ik er dan wel bij zeggen dat er wel een maximale receptiebijdrage van € 750,- gegeven wordt voor de locatie, drank en hapjes. Veel leuker zijn natuurlijk de cadeaus van collega’s. Ik bedoel dan niet de obligate fles drank, bloemen of boek, maar juist de persoonlijke tekst in dat boek of een schriftje met allemaal leuke foto’s en lieve teksten. Oftewel heeft iemand moeite gedaan of niet.

Mijn afscheid zal dan ook een bescheiden feestje zijn op een bijzondere locatie, waar maximaal twee mensen me de hemel in mogen prijzen. Geen obligate cadeaus, maar leuke anekdotes, foto’s met bijschrift, projectmemorabilia of persoonlijke uitnodigingen voor etentjes of stapavonden. En om de namiddag dan toch nog wat extra cachet te geven, mogen bubbels niet ontbreken. Geen champi, maar prosecco of cava. Dan moet het wel een feestje worden.

Post a Comment