Positief kritisch over ambtenaren

In de schaduw van de politiek

mei 24th, 2011 Posted in Gastblog, Undercover Ambtenaar

Gisteren waren de verkiezingen van de Eerste Kamer. Samen met collega’s  keek ik naar de beelden op Politiek 24. Er kwamen live beelden vanuit het provinciehuis in Noord-Holland – de laatste provincie die zijn uitslag bekend maakte. Het was waarschijnlijk één van de weinige keren dat het provinciehuis op nationale televisie was.

Toen ik laatst op de uitslagenavond  van de provinciale statenverkiezingen op een provinciehuis ergens in het land was, werd ik er een beetje treurig van: provinciale statenleden en gedeputeerden zetten zich in voor hun provincie op het gebied van onder andere water, wegen en milieu, maar er zijn maar weinig kiezers die zich werkelijk interesseren voor het werk dat ze doen. Veel stemmers zien de provinciale statenverkiezingen vooral als een schaduw-landelijke verkiezingen: de statenleden kiezen immers de Eerste Kamer, en de Eerste Kamer gaat over landelijk beleid. Om mij heen zag ik bevlogen mensen, die stonden te trappelen zich in te gaan zetten voor hun provincie, maar de echte vraag van de avond was natuurlijk wat de zetelverdeling in de Eerste Kamer zou zijn.

Het was een leuk feestje hoor, die uitslagenavond, daar niet van. Ergens midden in de zaal bouwde een winnende partij zijn eigen feestje. De leden van de seniorenpartij vierden ook feest – zij het wat ingetogener. De coverband, met een lichte voorkeur voor melancholische liedjes, leek noch op kwaliteit, noch op gepaste muzieksmaak geselecteerd. Ik nam nog maar eens een slokje van mijn wijn, die gratis werd geschonken – en zo smaakte ook – en dacht na over de provinciepolitiek. Misschien is het juist prettig, dacht ik, om een beetje aan de schaduwkant van de politiek te zitten. Daar waar debatten vooral over inhoud gaan, en niet over oneliners en soundbites. Daar waar je strijdt  voor  idealen, en niet om de hoeveelheid media exposure.

Rond kwart over één wisten we dat de Eerste Kamerverkiezingen bijzonder spannend zouden worden, en begon de zaal langzaam leeg te lopen. De coverband hield er ook mee op, hoewel niet nadat ze nog een stemmig ‘Fields of gold’ van Sting hadden ingezet. Ik liet het provinciehuis achter me en liep terug naar huis door de nacht, waartegen de ministeriegebouwen verlicht afstaken. Den Haag wordt vaak geassocieerd met het Binnenhof, maar de skyline van Den Haag wordt gevormd door de ministeries. De volgende ochtend zouden die gebouwen weer volstromen met ambtenaren, die opkomen  voor het belang van de burger in plaats van de kiezer; die nadenken over maatschappijbelang in plaats van partijbelang, en die pragmatische in plaats van politieke afwegingen maken. En ik bedacht me dat het toch goed toeven was, in zo’n ministerie, in de schaduw van de politiek.

Post a Comment