Positief kritisch over ambtenaren

Waarom ik niet staak

november 8th, 2011 Posted in Nieuws, Opinie

Vandaag is dag 7 van de staking tiendaagse die vakbond Afvakabo FNV heeft uitgeroepen voor betere CAO’s voor ambtenaren bij onder andere het Rijk, sociale werkplaatsen, welzijnswerkers en bij mijn beroepsgroep, de gemeenteambtenaren. Voor die laatste categorie zijn de onderhandelingen daarover met de VNG in juni spaak gelopen. Precies op het moment dat onze vorige CAO (2009-2011) afliep.

Ondanks dat die vorige CAO tot stand kwam op het moment dat we midden in de kredietcrisis verkeerden hebben de onderhandelaars er toen naar mijn idee toch een pareltje uit weten te slepen.  Voor wie het niet gemerkt heeft op zijn of haar loonstrookje,  we ontvingen vorig jaar eenmalig 1,5 procent van ons jaarsalaris en onze eindejaarsuitkering van vorig jaar en dit jaar zijn beiden met 0,5 procent verhoogd. Daarnaast steeg ons salaris dit jaar met 0,5 procent en werd de bodem in de eindejaarsuitkering voor laag betaalden meer dan verdubbeld.  Niet slecht in tijden van crisis vond ik toen en nu nog steeds.

Inmiddels zijn we een jaar later en heeft de VNG ons een eindbod gedaan dat door maar liefst 87% van de leden van Afvakabo FNV is afgewezen.  Mind you, de Afvakabo FNV is niet zomaar een marginaal vakbondje, meer dan een derde van alle ambtenaren is daar lid van!  Daar waar gemeente CAO’s anders op een klein deel van mijn interesse kunnen rekenen, wakkerde deze oorwassing van mijn collega’s mijn nieuwsgierigheid erg aan en besloot ik het eindbod maar eens door te lezen.

Samengevat is ons 1% structurele loonsverhoging per 1 april 2012 en een loopbaanbudget van 500 euro per jaar vanaf 1 januari 2012 aangeboden. Belangrijke voorwaarde voor de VNG is dat hun voorstel voor de leidraad als eindtekst wordt geaccepteerd. De leidraad is een handleiding voor de wijze waarop de uitdagingen van de sector in deze tijd van bezuinigingen gezamenlijk opgepakt moeten worden.

De afwijzing door een groot aantal van mijn collega’s kan ik het beste typeren aan de hand van de volgende drie thema’s:

Gebrek aan kwaliteit van werk

In de onderhandelingen is verschillende keren aangedrongen op harde afspraken over het terugdringen van de inhuur van externe medewerkers en het verminderen van interne bureaucratie voor gemeenteambtenaren. Op beide punten staan geen harde afspraken in het eindbod.

Onvoldoende koopkrachtbehoud

Over 2011 komt de 0,5 % salarisverhoging in januari en de 0,5% verhoging van de eindejaarsuitkering niet boven de inflatie uit van ongeveer 2%. De 1% salarisverhoging per 1 april 2012 is ruim onder de verwachte 2,5 % inflatie van volgend jaar.

Geen baanzekerheid

De voorstellen in de leidraad hebben tot doel mensen die hun functie verliezen van werk tot werk te begeleiden. In de eindtekst van de VNG wordt geen harde werkgarantie geboden en de afspraken in de leidraad zijn redelijk vrijblijvend voor onze werkgevers.

Ondanks dat zo’n groot deel van mijn collega’s tegen het aanbod is, staakt slechts een heel klein deel van hen. Slechts 1.000 (van 115.000) stakende rijksambtenaren kwamen naar Utrecht en er kwamen ook slechts 450 welzijnswerkers schaatsen in die stad, terwijl de opkomst van werknemers van sociale werkplaatsen in Assen ook nauwelijks boven de 2.000 uitkwam (van 100.000).  Veel woorden weinig wol lijkt typerend voor onze actiebereidheid. De vakbond, uit hoofde van bestuurder Jan Willem Dieten, leek zich van te voren al in te dekken door te stellen dat we lijden aan stakingsangst, die veroorzaakt zou zijn door de  dreigende taal over gedwongen ontslagen bij met name het Rijk. Recent onderzoek door PM ondersteunt echter zijn verklaring enigszins.

Maar goed, terug naar mijn mening. Waarom doe ik niet mee met de stakingen? Ik vind het bod van de werkgevers voldoende. Ik ben van mening dat ik in tijden, waarin veel mensen buiten ons raadhuis hun baan verliezen en hele landen aan de rand van de afgrond staan, met minder genoegen dien te nemen. Zeker ook omdat de lonen in onze sector de afgelopen jaren al harder gestegen zijn dan in de markt, of zoals sommige collega’s zeggen: het inkomensgat met markt is iets minder groot geworden. Baanzekerheid? Ik ben blij dat ik een uitdagende en goedbetaalde baan heb en leuke collega’s. Bijna dagelijks hoor ik van mijn gesprekspartners aan de andere kant van de tafel dat er bij hun organisatie weer mensen gedwongen ontslagen worden. Ik schaam me bijna om te moeten zeggen dat er bij ons geen gedwongen ontslagen vallen, ondanks dat onze werkvoorraad ernstig aan het opdrogen is. Heb ik makkelijk praten? Jazeker. Financieel gezien kan ik nog groeien binnen mijn functieschaal, dus geef mij dus maar een periodiek erbij in plaats van een procentje inflatiecorrectie.

Ik ben dus niet tegen de stakingen, omdat (bijna) iedereen het recht heeft om te staken, maar ik maak op grond van mijn persoonlijke situatie en het beeld dat ik als dienaar van de publieke zaak in deze economisch gure tijden wil uitdragen, geen gebruik van dat recht. Mocht er echter toch een nog betere CAO worden afgesloten, dan wat nu op tafel ligt, als gevolg van mijn aktievoerende collega’s, dan beloof ik jullie dat ik die meerinkomsten niet zelf zal consumeren, maar zal schenken aan een door jullie te bepalen goed doel.

  1. 2 Trackback(s)

  2. dec 31, 2011: I ambtenaar » Blog Archive » De foutste ambtenaren van 2011
  3. jan 3, 2013: I ambtenaar » Blog Archive » Er is er één jarig, hoera, hoera

Post a Comment