Positief kritisch over ambtenaren

Bezuinigingen(2): Waartoe zijn wij op aarde?

maart 11th, 2012 Posted in Gastblog, René Kerkwijk

Het beeld van het bezuinigingspalet wordt steeds duidelijker: jammer genoeg loopt de “wat levert het op?”-discussie vaak vooruit op de “waar zijn wij eigenlijk van?”-gesprekken. Er wordt vooral gezocht naar een paar honderd FTE’s die veelal via natuurlijk verloop kunnen worden wegbezuinigd. Bijkomend voordeel is dat meer wordt gezocht dan nodig is zodat er ruimte blijft om nieuw bloed in de organisatie in te laten stromen. Ondertussen probeert een enkeling de fundamentele discussie te voeren maar vraagt het om het nodige ellebogenwerk om die discussie ook daadwerkelijk op gang te krijgen.

In het voorbereidend werk is er door velen nagedacht over de vraag “wat” die overheid nog wel en wat niet meer zou moeten doen. De discussie krijgt een plek al hijgt het “hoe” (samenvoegen, bezuinigen) voortdurend in de nek van één ieder. Dat vraagt naast een inhoudelijke bijdrage vooral ook veel van het strategisch vernuft: wat heb ik in mijn binnenzak om een bijdrage aan het hoe te leveren? wie zijn mijn maatjes om de “wat”- discussie te kunnen voeren? hoe heb ik die in het voortraject in de juiste modus gekregen?

Er zijn remmers die vooral niet willen bewegen om zo weinig mogelijk schade voor het eigen organisatieonderdeel op te lopen. Gelukkig werkt die houding met een hele grote opgave niet. Zij die het niet weten maar open staan, zijn in het voortraject wel in beweging te krijgen om te zoeken naar goede en slimme oplossingen. Samen zoeken naar een gezamenlijke strategie helpt dan waardoor je hen weer vindt als het er werkelijk toe doet. De koplopers zijn vooral met de “wat”-vraag bezig. Zij zien zichzelf en hun onderdeel als middel en nooit als doel. Zij zijn vaak ook bereid grote offers ter discussie te stellen, ook als het om henzelf gaat. Een remmer vindt dat prima zodat hij niet hoeft te bewegen. Het grote voordeel is dat het gemeentebestuur nagenoeg een taboe op de kaasschaaf heeft uitgesproken. Dat zorgt ervoor dat de “wat”- discussie een plaats krijgt. Taakstellende bezuingingen per onderdeel zijn uit den boze. De koploper mag dus agenderen en de remmer komt niet weg met een houding van stilzitten.

De inhoud voorop stellen, af en toe een rat zijn, verbinden, bluffen, op tijd zwijgen, je hebt het allemaal nodig in dit proces dat in heel korte tijd als in een snelkooksessie haar beslag krijgt. Achter de schermen gebeurt er heel veel. Iedereen probeert invloed uit te oefenen op allerlei niveaus. Het spel wordt echt niet alleen binnen de lijntjes gespeeld. Zelf zit ik “onder de radar” en heb formeel geen positie. Toch heb ik de afgelopen periode veel gesprekken gevoerd met mensen die wel onderdeel uitmaken van dit spel om ze te vertellen wat ik belangrijk vind en wat de effecten zijn van de keuzes die ze maken. Gelukkig gaan zij die gesprekken aan. Of dat leidt tot invloed weet ik niet. Wat de eindresultaten zullen zijn is ook nog niet bekend. Het is zo’n tussenfase waarbij de bodem is gelegd maar niemand precies weet welke huis er straks nog overeind staat. En dat beïnvloeden gaat vast ook nu nog door, nu iedereen denkt dat het spel gespeeld is.

Post a Comment